ยอมรับซะเถอะ เห๊อะ!
posted on 11 Sep 2009 23:15 by oxozia
อ่านข่าวทุกวันนี้ บ้านเรา มีแต่คนชอบโกหก
ดารา - - นักการเมือง - - นักเรียน - - หรือแม้แต่ตัวเราเองก็เถอะ
แค่ข้อปฏิบัติ(ศีล) ๕ ข้อ เนี่ยะรักษากันยากจริงๆ ข้อ ๑, ๒, ๓ กับ ๕ ยังพอจะรักษาได้นะ ข้อ ๔ นี่ โหดเจงๆ
(เพิ่งฟังท่าน ป.อ.ปยุตโต เทศน์ ท่านบอกว่าจริงๆ แล้วที่เราเรียก ศีล ๕ นั้นก็ไม่ถูกเลยซะทีเดียว เพราะจริงๆ แล้วมันคือ สิกขา คือ ข้อที่เราควรปฏิบัติให้ได้ ๕ ข้อ
ส่วน "ศีล" นั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในตัวเรา เมื่อเราปฏิบัติได้ครบทั้ง ๕ ข้อนี้ เราก็จะมีศีลเกิดขึ้นในตัวเราเอง ฉะนั้น ศีล จะเกิดขึ้นได้เมื่อเราได้ปฏิบัติเท่านั้น)
ข้อ ๑ ละเว้นจากการเบียดเบียน ฆ่าสัตว์ (ปาณา ติปาตา เวรมณี สิกฺขา ปทํ สมาธิยามิ)
::: ถึงจะรักษาได้ไม่ดีพร้อม มีด่างไปบ้าง บางทีก็ทำโดยเผลอเรอ แต่มาถึงตอนนี้แล้ว เราเองมั่นใจได้ว่า ไม่เคยมีจิตใจที่จะอยากฆ่า หรือทำร้ายชีวิตของใครทั้งสิ้น
แรกๆ เราเริ่มจากการไม่ตบยุงก่อน จำได้เลยว่าช่วงแรกเนี่ยะ พอตั้งใจว่าจะไม่ตบแล้วเนี่ยะ โหววว พี่ท่านพากันยกโขยงมาเป็นฝูงๆ เลย สนุกสนานจิงๆ เราก็ได้แต่หลบไป หลบมา แค่นั้น นั่งตากพัดลม ก็ช่วยได้อย่างนึงนะ แต่ตอนนั้นในใจก็ตั้งใจที่จะไม่ทำอะไรเค้าแล้วนะ ผ่านไปประมาณซัก 2 อาทิตย์มั้ง เค้าก็ไม่มายุ่งกับเราเลย รึว่ามาแต่เราไม่สนใจก็ไม่รู้นะ ตอนนี้เลยเวลาเห็นใครตบยุงด้วยอาการเคียดแค้น แบบว่ากุจะเอามันให้ตายเนี่ยะ ใจเราจะขาดให้ตาย เราคิดอยู่ตลอดนะว่า
ชีวิตเราก็หนึ่งชีวิต ดวงจิตหนึ่งดวง เค้าก็หนึ่งเหมือนกัน ใครๆ ก็รักชีวิต ทุกวันนี้เวลาเห็นใครจะตบยุงเราก็ได่แต่บอกเค้าไปว่า "ยุงมันมีวงจรชีวิตแค่ ๗ วันเอง อย่าไปทำลายชีวิตเค้าเลย แค่ ๗ วันของชีวิตเค้าก็สั้นมากแล้ว ถึงจะถูกยุงกัดก็ช่างเถอะ สมัยนี้มีวิวัฒนาการอะไรๆ เยอะแล้ว แค่ยุงกัดทายาแปปๆ ก็หาย ถึงจะเป็นไข้หวัดใหญ่ก็ยังมีหมอคอยฉีดยาให้" (ถ้าเค้ายินดีที่รับฟังเรานะ) ตอนนี้เวลากลับบ้านทีนะ พ่อกะแม่ ก็ไม่ตบยุงให้เราเห็นแระ ดีดี แต่ที่ยังทำใจไม่ค่อยได้คือ ที่พ่อกะแม่ยังจับปลาอยู่ ด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ที่แต่ละคนจะเอามาบอกกันละนะ เหตุผลที่จะยอมแพ้ให้กับกิเลสมันมีเยอะแยะมากมาย จริงๆ แล้วเหตุผลมันไม่ได้อยู่ไกลเลย มันอยู่ข้างในตัวเราเองนี่แหละ ถ้าเรายอมมัน เราก็แพ้ ยอมรับเห๊อะ!!!
ข้อ ๒ ละเว้นจากการลักทรัพย์ (อทินฺนา ทานา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: การปฏิบัติข้อนี้จะว่ายากก็ยาก ว่าง่ายก็ง่าย ติดอยู่นิดเดียว แพ้กิเลสทุกที มันแพ้ตอนที่อยากโหลด bit นี่แหละ ตั้งใจจะไม่โหลด แต่ก็มีเรื่องให้อยากอยู่เรื่อย แต่ เรื่องอื่นก็ไม่ลักแล้ว ติดอยู่ตรงที่แพ้ไอกิเลสอยู่นิดเดียว งึมๆๆๆๆ ยอมรับนะว่ามันอ่อนอ่ะกรู -*-
ข้อ ๓ ละเว้นจากการประพฤติผิดในกาม (กาเม สุมิฉา จารา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ไม่ต้องห่วงเลย ตอนนี้ไม่มีแน่นอน แต่คงไม่ถึงกับขั้นถือพรหมจรรย์หรอกนะ ยังไม่ละเอียดขนาดนั้น รวมทั้งไม่เคยคิดที่จะแย่งเอาลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน คนรัก คนคุ้นเคยของใครต่อใครมาเป็นของตัวเอง ข้อนี้หายห่วงได้ แต่..อาจจะมีด่างๆ ไปบ้างนะ ก็ตามเวลาอ่ะนะ มาช่วยกันพิสูจน์เข้าไป ฮ่าๆๆๆ
ข้อ ๔ ละเว้นจากการพูดปด (มุสาวาทา เวรมณี สิกฺขา ปทังสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ละยากสุดๆ ชอบมีอะไรมาให้ต้องผิดอยู่ประจำ พยายามแล้ว พยายามสุดๆ ได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็พยายามทำไป
ข้อ ๕ ละเว้นจากการดื่มสุรา (สุราเมรย มัชฺชปมา ทัสฺฐานา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ไม่ได้ผิดนานมากแล้ว เลิกถาวรเลย มีบ้างที่อยาก นานๆๆๆๆๆๆๆครั้ง แต่ก็ไม่ผิดแน่นอน
ไหงเอาไปเอามามาเขียนเรื่องการปฏิบัติของตัวเองซะงั้น โฮ่ๆๆๆๆ
ดารา - - นักการเมือง - - นักเรียน - - หรือแม้แต่ตัวเราเองก็เถอะ
แค่ข้อปฏิบัติ(ศีล) ๕ ข้อ เนี่ยะรักษากันยากจริงๆ ข้อ ๑, ๒, ๓ กับ ๕ ยังพอจะรักษาได้นะ ข้อ ๔ นี่ โหดเจงๆ
(เพิ่งฟังท่าน ป.อ.ปยุตโต เทศน์ ท่านบอกว่าจริงๆ แล้วที่เราเรียก ศีล ๕ นั้นก็ไม่ถูกเลยซะทีเดียว เพราะจริงๆ แล้วมันคือ สิกขา คือ ข้อที่เราควรปฏิบัติให้ได้ ๕ ข้อ
ส่วน "ศีล" นั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในตัวเรา เมื่อเราปฏิบัติได้ครบทั้ง ๕ ข้อนี้ เราก็จะมีศีลเกิดขึ้นในตัวเราเอง ฉะนั้น ศีล จะเกิดขึ้นได้เมื่อเราได้ปฏิบัติเท่านั้น)
ข้อ ๑ ละเว้นจากการเบียดเบียน ฆ่าสัตว์ (ปาณา ติปาตา เวรมณี สิกฺขา ปทํ สมาธิยามิ)
::: ถึงจะรักษาได้ไม่ดีพร้อม มีด่างไปบ้าง บางทีก็ทำโดยเผลอเรอ แต่มาถึงตอนนี้แล้ว เราเองมั่นใจได้ว่า ไม่เคยมีจิตใจที่จะอยากฆ่า หรือทำร้ายชีวิตของใครทั้งสิ้น
แรกๆ เราเริ่มจากการไม่ตบยุงก่อน จำได้เลยว่าช่วงแรกเนี่ยะ พอตั้งใจว่าจะไม่ตบแล้วเนี่ยะ โหววว พี่ท่านพากันยกโขยงมาเป็นฝูงๆ เลย สนุกสนานจิงๆ เราก็ได้แต่หลบไป หลบมา แค่นั้น นั่งตากพัดลม ก็ช่วยได้อย่างนึงนะ แต่ตอนนั้นในใจก็ตั้งใจที่จะไม่ทำอะไรเค้าแล้วนะ ผ่านไปประมาณซัก 2 อาทิตย์มั้ง เค้าก็ไม่มายุ่งกับเราเลย รึว่ามาแต่เราไม่สนใจก็ไม่รู้นะ ตอนนี้เลยเวลาเห็นใครตบยุงด้วยอาการเคียดแค้น แบบว่ากุจะเอามันให้ตายเนี่ยะ ใจเราจะขาดให้ตาย เราคิดอยู่ตลอดนะว่า
ชีวิตเราก็หนึ่งชีวิต ดวงจิตหนึ่งดวง เค้าก็หนึ่งเหมือนกัน ใครๆ ก็รักชีวิต ทุกวันนี้เวลาเห็นใครจะตบยุงเราก็ได่แต่บอกเค้าไปว่า "ยุงมันมีวงจรชีวิตแค่ ๗ วันเอง อย่าไปทำลายชีวิตเค้าเลย แค่ ๗ วันของชีวิตเค้าก็สั้นมากแล้ว ถึงจะถูกยุงกัดก็ช่างเถอะ สมัยนี้มีวิวัฒนาการอะไรๆ เยอะแล้ว แค่ยุงกัดทายาแปปๆ ก็หาย ถึงจะเป็นไข้หวัดใหญ่ก็ยังมีหมอคอยฉีดยาให้" (ถ้าเค้ายินดีที่รับฟังเรานะ) ตอนนี้เวลากลับบ้านทีนะ พ่อกะแม่ ก็ไม่ตบยุงให้เราเห็นแระ ดีดี แต่ที่ยังทำใจไม่ค่อยได้คือ ที่พ่อกะแม่ยังจับปลาอยู่ ด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ที่แต่ละคนจะเอามาบอกกันละนะ เหตุผลที่จะยอมแพ้ให้กับกิเลสมันมีเยอะแยะมากมาย จริงๆ แล้วเหตุผลมันไม่ได้อยู่ไกลเลย มันอยู่ข้างในตัวเราเองนี่แหละ ถ้าเรายอมมัน เราก็แพ้ ยอมรับเห๊อะ!!!
ข้อ ๒ ละเว้นจากการลักทรัพย์ (อทินฺนา ทานา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: การปฏิบัติข้อนี้จะว่ายากก็ยาก ว่าง่ายก็ง่าย ติดอยู่นิดเดียว แพ้กิเลสทุกที มันแพ้ตอนที่อยากโหลด bit นี่แหละ ตั้งใจจะไม่โหลด แต่ก็มีเรื่องให้อยากอยู่เรื่อย แต่ เรื่องอื่นก็ไม่ลักแล้ว ติดอยู่ตรงที่แพ้ไอกิเลสอยู่นิดเดียว งึมๆๆๆๆ ยอมรับนะว่ามันอ่อนอ่ะกรู -*-
ข้อ ๓ ละเว้นจากการประพฤติผิดในกาม (กาเม สุมิฉา จารา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ไม่ต้องห่วงเลย ตอนนี้ไม่มีแน่นอน แต่คงไม่ถึงกับขั้นถือพรหมจรรย์หรอกนะ ยังไม่ละเอียดขนาดนั้น รวมทั้งไม่เคยคิดที่จะแย่งเอาลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน คนรัก คนคุ้นเคยของใครต่อใครมาเป็นของตัวเอง ข้อนี้หายห่วงได้ แต่..อาจจะมีด่างๆ ไปบ้างนะ ก็ตามเวลาอ่ะนะ มาช่วยกันพิสูจน์เข้าไป ฮ่าๆๆๆ
ข้อ ๔ ละเว้นจากการพูดปด (มุสาวาทา เวรมณี สิกฺขา ปทังสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ละยากสุดๆ ชอบมีอะไรมาให้ต้องผิดอยู่ประจำ พยายามแล้ว พยายามสุดๆ ได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็พยายามทำไป
ข้อ ๕ ละเว้นจากการดื่มสุรา (สุราเมรย มัชฺชปมา ทัสฺฐานา เวรมณี สิกฺขา ปทังฺสมาธิยามิ)
::: ข้อนี้ไม่ได้ผิดนานมากแล้ว เลิกถาวรเลย มีบ้างที่อยาก นานๆๆๆๆๆๆๆครั้ง แต่ก็ไม่ผิดแน่นอน
ไหงเอาไปเอามามาเขียนเรื่องการปฏิบัติของตัวเองซะงั้น โฮ่ๆๆๆๆ